Mendel Gdański – streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Następnego dnia Mendel od rana pilnie pracuje w swoim zakładzie. Był jednak zmęczony nieprzespaną nocą. Dopiero gdy sąsiadka przyniosła mu poranną kawę, ożywił się nieco i poszedł obudzić wnuka, malec bowiem dopiero po jakimś czasie zasnął snem spokojnym i dlatego teraz zaspał. Zdenerwowany malec w obawie, że spóźni się do szkoły, szybko zjadł śniadanie i sposobił się do wyjścia, gdy z progu wepchnął go do izby student. Nadbiegł on z wiadomością, żeby nie wychodzić, bo Żydów biją. Zdenerwowany Mendel rzuca w twarz studentowi swoje żale: zapytuje go, dlaczego małemu nie wolno chodzić po ulicach, gdy on nic nikomu nie zrobił. Student wymyka się chyłkiem, pozostawiając starego bez odpowiedzi.

Mendel przeżywa załamanie – narrator relacjonuje, że wygląda, jakby go postrzelono. Jak zahipnotyzowany słucha odgłosów nadciągającego tłumu pijanych „katów”. Zapomina nawet o płaczącym malcu. Przypomina sobie o nim, gdy wystraszone dziecko wtula się w niego. Po chwili do zakładu Mendla wpadają znajome kobiety, każąc skryć się staremu i chłopcu. Przynoszą także obraz Matki Boskiej, bo tam, gdzie widać taki obraz, agresorzy nie wchodzą. Znają one bowiem długo swojego sąsiada i widzą w nim dobrego i pomocnego człowieka. Mendel jest wzruszony tym gestem, ale mówi, że nie chce stawiać krzyża i wstydzić się swojego żydostwa. Jeżeli ludzie ci są prawdziwymi chrześcijanami, to przed napaścią powstrzyma ich powaga siwej głowy starca i niewinność dziecka. Po tych słowach bierze małego za rękę i staje z nim w oknie swej izby.

Jego heroiczna postawa rozsierdza tłum, który interpretuje takie zachowanie jako wyraz buty i zniewagi. Wypływa z nich „czyste” zwierzęce okrucieństwo. Rzucony przez kogoś kamień trafia chłopca w głowę – zajmują się nim kobiety. Stary tymczasem stoi w oknie, płacząc i modląc się. Agresorzy rzucają się do ataku. Jednak na drodze staje im student, nie pozwalając napaść na Żyda. Tłum zaczyna się cofać. Przez otwarte okno student wskakuje do środka i zastępuje w oknie Mendla. Tłum wściekły odchodzi nie zrobiwszy nikomu nic więcej.

Tego wieczora nikt w domu Mendla nie pracował ani się nie uczył. Mały gimnazjalista leżał z obandażowana głową, a przy jego łóżku czuwał student. Mendel tymczasem milczał w kącie izby. Postawa ta zdenerwowała studenta. Wskazuje on, że przecież nikt nie umarł, że mały szybko wyzdrowieje i nie ma po czym rozpaczać. Po chwili milczenia staruszek odpowiada, że on ma po kim odprawiać modły żałobne. Umarło bowiem w nim uczucie, które pielęgnował przez 67 lat swojego życia, tzn. miłość do miejsca, w którym mieszka. Jego serce
umarło dla tego miasta.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Obraz miasta przedstawiony w utworze
2  Mendel – Żyd i warszawianin
3  Pozytywistyczna nowelistyka - wiadomości ogólne



Komentarze
artykuł / utwór: Mendel Gdański – streszczenie


  • Ksawery jeszeli dla Ciebie chodzenie do szkoly i uczenie sie zajmuje caaaaaly czas, to chyba nie znasz zadnych ludzi, ktorzy naprawde tego czasu nie maja na cos. troche wiecej bys rzeczy robil na raz kazdego dnia to bys zobaczyl co to brak czasu, a tylko szkola i nic poza tym to pikus :)
    elvi (elvira15 {at} op.pl)

  • Ludzie gadaja glupoty. Ja mialem na wszystko czas w technikum, mimo tego ze mielismy matme na poziomie rozszerzonym oraz polski z elementami rozszerzenia. Do tego dochodzily przedmioty zawodowe. I jakos na wszystko znalazlem czas. Na nauke, na zabawe, na czytanie. A takie perelki jak wlasnie Mendel Gdanski, Kamizelka czy Medaliony na polskim byly najciekawsze. Przez trzy lata mialem 44 godziny tygodniowo lekcji. I tak jak wczesniej pisalem mialem czas na wszystko. A ludzie ktorzy nie czytaja, to tylko ich strata. A jak sie czlowiek wprawi, to miu sie takze zasob slow poszerza, szybciej czyta i wiecej zapamietuje. Pozniej czlowiek jak znajdzie dobra ksiazke to pozera 800 stron w ciagu calego dnia. Przepraszam za brak polskich znakow, nie mam polskiego ukladu klawiatury oraz ewentualne bledy, poniewaz jestem dyslektykiem a ta przegladarka nie ma slownika.
    Random guy ()

  • Pani Małgorzato, ale Pani dowaliła, że walczy Pani ze streszczeniami, a co Pani myśli, że każdy ma czas siedzieć i czytać książki ? Ja osobiście książek nie cierpię nie lubię czytać jest to dal mnie chore, nudne i bez sensu, a dodatkowo mam 20 innych przedmiotów ważniejszych niż książka, siedzę w szkole od 8 - 16 nie raz 17, kiedy mam czytać bezsensowne książki ? powiesz szczerze w życiu nie przeczytałem ani jednej bo nie lubię czytać i niech Pani przez to nie myśli, że jestem człowiekiem mało kompetentnym czy, że nie mam wyobraźni bo śpiewam, gram na pianinie i zajmuję się modą, a wszystkie pomysły biorę sam z głowy, a ponoć czytanie pobudza wyobraźnie, a ja mam wyobraźnie bardziej rozbudowaną niż Ci co książki czytają, a wypowiadać potrafię się tak i chwycić za serce co nie jeden co książki czyta, mam głębię w tym co wypowiadam, niech Pani sobie teraz nie myśli, że się przechwalam, ale znam swoje wartości wiem, że to w dzisiejszych czasach wada, ale ja to uważam za zaletę i wiele ludzi mi to mówi, Pozdrawiam ( :
    Patryk (robotyckip {at} o.pl)

  • Super napisane, dzieki niemu ogromnie przekonałem sie do tej lektury i postanowiłem ja przeczytac w calosci do kiedys bylo dla mnie ni mozliwe pozdrawiam! :)
    Marcin (oelk12 {at} interia.pl)

  • Malgorzato ok czytał bym z wielką chęcią lektury...ale kiedy mam na to znaleźć czas oprócz Polskiego jest jeszcze z 13 przedmiotów na które trzeba się uczyć kiedy znaleźć na to czas??
    Ksawery (kur {at} cze.pl)

  • Przydało by się poszerzać tą lekturę i upowszechniać. Wielu polaków ma ciągle złe nastawienie do żydów. Smutne, że w Polsce jest ciągle na wysokim poziomie antysemityzm. Przecież żydzi mieszkający w Polsce to też Polacy! (co innego turasy czy arabce)
    Mateusz (mateuszkowalski {at} o2.pl)

  • Chciałam bardzo podziękować za to streszczenie, jest w nim tyle ciepła! No, oprócz ciepła jest napisane bardzo zgrabnie. Tak WALCZĘ ze streszczeniami bo to przeciez nie ksiązka, to w niej jest klimat budujący nastrój. Zachęcam do lektury pisarza Izaaka Bashevisa Singera - wspaniały ! Pisał tylko w jidysz, języku potocznym nas, Źydów. W Polsce Julian Styjkowski bardzo ciekawie piszący. Jesli macie jakieś pytania dotyczące obyczajowości zydowskeij - zapraszam, mail podałam, Malka
    Malgorzata (fundacja {at} jewishlodz.org.pl)

  • streszczenie jest jak najbardziej dobre, jednak książka sama w sobie nie jest trudna- i jest też krótka, z chęcią czytałam tę książkę, zajęło mi to 2 wieczory.. jutro mam sprawdzian z treści ..polecam :)
    Justyna (justynkaserce19 {at} wp.pl)

  • jedna z najpiękniejszych i najbardziej wzruszających nowel...wielkie dzieło jak dla mnie. a stronka super i przed maturą się przydaje,mimo że wszystkie książki czytałam.
    b ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: