Miejsce nowelistyki w twórczości Marii Konopnickej
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Maria Konopnicka w pierwszym dziesięcioleciu pracy pisarskiej sławę swą zyskała dzięki twórczości poetyckiej, prozatorstwo a zwłaszcza nowelistyka pozostawała w cieniu poezji. Krótkie formy tworzyła od 1882 roku, czyli w czasie, gdy na rynku wydawniczym swą pozycję ugruntowała już wielka trójka pozytywistów: Orzeszkowa, Sienkiewicz i Prus. Dopiero w latach dziewięćdziesiątych publiczność literacka uznała w niej prozaika, chociaż dopiero po śmierci pisarki dostrzeżono, że nie tylko dorównała ona swą nowelistyczną twórczością poprzednikom, z których początkowo czerpała inspirację, ale stała się twórcą w pełni odkrywczym i indywidualnym.

Debiutowała zbiorem „Cztery nowele” w 1888r. następnie ukazały się kolejno: „Moi znajomi” (1890), „Na drodze” (w 1893 tutaj: „Mendel Gdański”, „Nasza Szkapa”), „Nowele” (1897), „Ludzie i rzeczy” (1898), „Na normandzkim brzegu” (1894). Tomiki te zawierały większość prozatorskiego dorobku pisarki. Konopnicka koncentrowała swą uwagę głównie na tematyce współczesnej. Uprawiała szkice reportażowe, narracje wspomnieniowe, portretowe studia psychologiczne, opowiadania o rozwiniętej fabule i rozbudowanych opisach środowisk. O niezwykłej popularności nowelistyki pisarki świadczą liczne tłumaczenia (na przeszło 20 języków).

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Mendel Gdański - plan wydarzeń
2  Konstrukcja utworu, czas i miejsce akcji
3  Obraz miasta przedstawiony w utworze



Komentarze
artykuł / utwór: Miejsce nowelistyki w twórczości Marii Konopnickej







    Tagi: